Archive for listopad, 2012

66125536_1-Zdjecie-praca-biurowaUmieszczanie fotografii w swoim życiorysie zawodowym nie jest konieczne. Dodaje się je obowiązkowo tylko wtedy, gdy pracodawca wyraził taką prośbę lub wymaga to specyfika danego zawodu. Jeżeli już je dołączamy to umieszczamy je w prawym górnym rogu. Jeżeli będzie ono dołączone luźno, najlepiej jest je podpisać imieniem i nazwiskiem. Jeżeli zdjęcie nie jest wykonane w zakładzie fotograficznym należy odpuścić sobie jego zamieszczenie. Widok danego kandydata na tle szafy lub pejzażu ogrodu może świadczyć o tym, iż nie przykłada się on odpowiednio do powierzonych mu zadań. Najlepsze wymiary zdjęcia to 5×7 centymetrów. Osoba na zdjęciu powinna być przedstawiona w taki sposób, aby ukazywało ono głowę ustawioną w pozycji lewego półprofilu z widocznym lewym uchem, z zachowaniem równomiernego oświetlenia twarzy, bez nakrycia głowy i bez okularów z ciemnymi szkłami. Zdjęcie to jak się nie trudno domyślić wgląda tak, jak zdjęcie do dowodu osobistego. Co ważne, należy unikać kserowania, gdyż ksero powoduje zniekształcenie zdjęcia oraz jego wyblaknięcie. Wszystkie te wskazówki są bardzo ważne, dlatego że mogą one w znaczący sposób zaważyć o naszym przyjęciu na dane stanowisko czy też nie. Nie należy jednak brać tych wszystkich wytycznych sztywno i rezygnować z dodawania zdjęcia, bo nieznacznie od nich odbiega.

praca_723Nie należy pisać w życiorysu zawodowego w formie pierwszej osoby. Specyfika tego ważnego dokumentu wymaga bowiem użycia trzeciej osoby. W życiorysie zawodowym piszemy więc m.in. osiągnął wzrost sprzedaży , przygotowanie miesięcznych raportów dla firmy, zarządzanie zespołem siedmiu inżynierów, gdyż o wiele gorzej brzmi i prezentuje się słownictwo typu: zarządzałem, osiągnąłem, przygotowywałem. Używanie trzeciej osoby ma także inne znaczenie, a mianowicie w przypadku gdy nasz życiorys zawodowy trafi do bazy firmy rekrutacyjnej, to algorytm na pewno będzie przeszukiwał dokument pod względem słów kluczowych, a nie pod względem właśnie zwrotów w pierwszej osobie. Nasze CV najzwyczajniej w świecie przestanie się więc liczyć w tego typu bazie i żaden pracodawca nas nie znajdzie. Częstym błędem popełnianym przez osoby piszące życiorys zawodowy jest właśnie pisanie go w pierwszej osobie, na co nie każdy zwraca uwagę. Jest to jednak duże uchybienie, którego należy się wystrzegać przede wszystkim. Nasze CV ma być jak najbardziej profesjonalne, a pisane w pierwszej osobie ma taką postać, że czytający go odnosi wrażenie, że po prostu się chwalimy. Odczucia takiego nie ma już w przypadku pisania go w trzeciej osobie. Wystarczy więc tak niewiele, aby nasze CV było poprawne i pod tym względem.

d5221f58-edab-4c41-a2ae-5325bdb5d3fe_20101117085524_Praca63W życiorysie zawodowym nie trzeba umieszczać również pewnych informacji i mamy do tego pełne prawo. Do takich informacji należą przede wszystkim te, które są niekorzystne dla nas oraz np. nie wymagane jest, aby podawać wiek naszych dzieci oraz nie musimy podawać stanu cywilnego, a także podawać tych wszystkich egzaminów, których nie udało się nam zdać. Oczywiście nie ulega wątpliwości, że tego typu informacje będzie chciał uzyskać nasz pracodawca na rozmowie kwalifikacyjnej, dlatego też należy się na nie przygotować w odpowiedni sposób. Jeżeli dana oferta pracy wymaga od nas bardzo dobrego stanu zdrowia pracodawca z pewnością poprosi nas o to, aby przedłożyć stosowne zaświadczenia lekarskie, dlatego też tych informacji nie należy zatajać w życiorysie zawodowym. Jeśli jednak cierpisz na schorzenia, które nie będą miały wpływu na wykonywane przez Ciebie obowiązki zawodowe i ich jakość nie trzeba o tym informować pracodawcy. Jeżeli bowiem o tym wspominamy w opinii pracodawcy może to świadczyć o tym, że mamy z tym problemy i z powodu wspomnianych schorzeń możemy spędzić wiele czasu na zwolnieniu lekarskim. Jeżeli chodzi o przepisy zawarte w polskim prawie to zabraniają one, aby wypisywać w życiorysie zawodowym i innych dokumentach kierowanych do pracodawcy o poglądach politycznych, obywatelstwie oraz wyznaniu.